Author Archives: Guido Thijs

Leurhandel, van konijnenvellen tot krabbia, van scharenslijper tot petroleumventer.

Op woensdag 26 september om 20.00 uur houden wij weer een ledenvergadering voor alle geïnteresseerden. Wij willen het dit keer hebben over de leurhandel in vroegere jaren. Wat weten we nog over de scharenslijper die geregeld huis aan huis kwam ? Of van de ophalers van konijnenvellen, vodden en oud ijzer ? Kocht u vroeger ook wel eens een kannetje petroleum of een stukje krabbia ? Weet je eigenlijk wel wat krabbia is ? Kom dan zeker naar deze vergadering

Kannerse “bezoekers” in de Jezuïetenberg.

Al sedert een zestal jaren ben ik actief als gids in de Jezuïetenberg. De officiele rondleidingen gebeuren daar sedert 1968, onder beheer van de Stichting Jezuïetenberg. Dat neemt echter niet weg dat veel vroeger ook reeds mensen van Kanne een kijkje gingen nemen in de berg, zelfs nog voordat er zoveel moois te bewonderen was. De berg was in die periode ook niet altijd afgesloten zoals nu het geval is. In de gangen die niet bezocht worden tijdens reguliere rondleidingen

Schilderachtig Kanne in potlood en penseel

De volgende tweejaarlijkse tentoonstelling van Heemkunde Kanne, in mei 2019, zal als thema hebben “Kanne, in tekeningen en schilderijen”. Heemkunde Kanne is door de jaren heen in het bezit gekomen van een aantal schilderijen en tekeningen van ons mooie dorp. Het zou natuurlijk jammer zijn dat deze werken in ons archief opgeborgen worden waar niemand ze kan zien. Daarom willen we deze tentoonstelling organiseren en tijdens dit evenement ook wat uitleg geven over het werk op zich, over de auteur ervan ,

Wonen in de “berg” in Kanne.

Vlak bij de ingang van de Tiendeschuur heb ik enkele weken geleden een paar mooie foto’s kunnen maken van woonruimtes, in de mergelwand uitgehouwen. Zie ook de datum van 1884 die is ingekrast in de wand. Kunnen wij ons nu nog inbeelden dat je in zo een nis zou gaan slapen of er een keuken in onderbracht. Het huisje bestaat uiteraard niet meer maar een foto ervan hebben wij teruggevonden via de facebookpagina “Canne vreuger, Kanne Noe.” Het is het

Ons Koningshuis, vereeuwigd in de buik van de “berg” in Kanne.

Diep in de donkere gangen van de berg mochten enkele leden van heemkunde een tijd geleden foto’s nemen van mooie tekeningen die er zijn aangebracht in de vorige eeuw, de meeste tussen de jaren 1930 tot 1950. De gangen zijn niet publiek toegankelijk, maar wij kregen hiervoor goedwillende medewerking, waarvoor dank. In dit artikel enkele foto’s van tekeningen van ons Koningshuis. Er volgen beslist nog meer foto’s.

De loerdagen, boerenwijsheid en weersalmanak.

Reeds lange tijd was ik in de ban van verhalen van onze oud-burgemeester en landbouwer Frans Hardy (1928-2012) wanneer hij over het weer vertelde. Hoe hij als het ware de lucht en de wolken kon lezen. Maar ook hoe hij aan het gedrag van de hoevedieren of gewoon aan het aanvoelen van veldgewassen veelal behoorlijk juiste weersvoorspellingen kon doen. Maar wat mij het meest intrigeerde was hoe hij vertelde over de “loerdagen” en hoe hij daarmee dacht een globale weerstoestand

Er was voor hen geen plaats in de herberg.

Op het eerste zicht een ietwat vreemde titel voor een artikel op deze web-pagina. Gezien de tijd van het jaar zou je misschien kunnen denken aan een soort kerstverhaal , of aan een verhaal van dakloze vluchtelingen in een of ander Brussels park, of nog anderen die in de omgeving van onze zeehavens hopeloos op zoek zijn naar een clandestiene overtocht naar Engeland. Het gaat echter over artikel 13 uit de “Verordeningen en reglementen van politie en justitie van de

Brand in de Muizenberg , een catastrofe voor de getroffen landbouwer maar ook een ramp voor historisch erfgoed.

Enige tijd geleden begon ik aan het inwinnen van informatie over de noodkapel in de berg van Neerkanne, tijdens de tweede wereldoorlog. De kapel bevond zich vlak bij de uitgang naar het “Hoeg Haofke”, bij het kasteel. En terwijl mijn gesprekken met getuigen over deze noodkapel steeds meer stof opleveren om een mooi verhaal te schrijven, hebben onverlaten op 20 juli 2017 brand gesticht in de hooi- en stro-opslag in de berg. Gelukkig kon ik kort geleden nog foto’s maken

Een nieuw gemeentehuis voor de gemeente Kanne.

  “De plannen van een nieuw gemeentehuis zijn klaar en liggen ter goedkeuring bij de bevoegde dienst.  Het gemeentehuis, in mergelblokken opgetrokken, zal het dorpsplein een mooi en statig uitzicht geven.  Laten we hopen dat het in de loop der naaste lente zal kunnen gebouwd worden.” Zo staat het op 25 juli 1955 geschreven in het dagboek van de postmeester van Kanne, Paul Vrijens. Blijkbaar waren de plannen tot nieuwbouw al veel eerder ontstaan. Want in de documentatie die we

Ghijs van Kanne, van Officier bij de Prinsbisschop van Luik tot verfoeilijke tiran.

Ghijs van Kanne is een telg uit het adellijke geslacht van Lambert Van de Bosch, oorspronkelijk afkomstig uit Millen. Deze familie bewoonde het kasteel van Opcanne tussen 1338 tot begin 1500. Uit dit geslacht wordt in 1443 Gijsbert Van de Bosch geboren, die echter de geschiedenis zal ingaan als Ghijs van Kanne. Ghijs had voor het soldatenberoep gekozen. Zo kwam hij in dienst van de prinsbisschop van Luik, Louis de Bourbon. Mede door zijn afkomst en zijn verdiensten als militair

Kerstviering anno 1950

Vandaag, 21 december, dag van de zonnewende. De kortste dag en de langste nacht. En dus zeker de tijd om de kerstlichtjes en kerstvuren aan te steken. Over de hele wereld maakt men zich op om de eindejaarsfeesten te vieren en zich voor te bereiden op het nieuwe jaar. Voor de christelijke gemeenschap natuurlijk ook het grote feest van Kerstmis, met in de meeste kerken de traditionele middernachtmis.  Wij zullen ook dit jaar in ons dorp geen middernachtmis meer hebben,

Schatten op zolder….of in de boekenkast.

Het hoeft geen betoog dat het kerkbezoek de laatste jaren sterk achteruit is gegaan. Minstens evenredig daalde ook het aantal priesters en het aanbod aan kerkdiensten per parochie. Toen het – vooral zondagse – kerkbezoek nog als een ware verplichting werd gezien hadden de meeste kerkgangers ook een gebedenboek, een “missaal” bij zich. De missen werden nog in het latijn opgedragen. En om toch enigszins de intentie van de viering te kunnen mee volgen, kon het missaal een zekere leidraad

« Older Entries