De “witte brigade” en het springstoffendepot van de ENCI (2)

Van Erik van Rijsselt kregen we het volgende bericht:
Onderstaand het verhaal van de diefstal van explosieven uit de ENCI, volgens onderzoek in de politiearchieven van de gemeentepolitie Maastricht. Over het verzet wordt een boek samengesteld!

Ook verricht de Maastrichtse politieagent Dresens enkele gevaarlijke verzetsdaden. Uit het springstofdepot van de E.N.C.I., steelt hij samen met acht á tien andere verzetsstrijders op zondag 6 augustus 1944 een grote hoeveelheid, vierenzestig kilo dynamiet. Het dynamiet stelt hij veilig samen met J. Eleveld eerst in het gangenstelsel van de St. Pietersberg. Eleveld is lid van de Orde Dienst (OD) en de illegale beweging de Belasting Groep Maastricht (BGM). Hij werkt in de St. Pietersberg en is belast met de bewaking van de opgeslagen kunstschatten van het Rijksmuseum uit Amsterdam. Hij heeft de zender ‘Margriet-Met’, waarover later meer, ook enige tijd in zijn woning verstopt.
Een van de bewakers de Belg Cornelis Schepers is erbij betrokken en wordt verhoord door de Sipo-SD. Schepers is lid van de Belgische verzetsorganisatie ‘Witte Brigade’. Na de Tweede Wereldoorlog tijdens een carnavalsoptocht staat Schepers op een praalwagen ‘gekneveld’ als eerbetoon aan de eenvoudige man die zijn rekening met de Duitsers heeft vereffend uit de 1e Wereldoorlog. Hij vocht toen als Belgisch soldaat tegen de Duitsers.
Een collega rechercheur van de gemeentepolitie Maastricht, Jan van den Heuvel heeft het onderzoek, om verdere problemen te voorkomen licht Dresens Van den Heuvel in, dat hij het dynamiet heeft gestolen en veilig opgeborgen. Einde onderzoek.

Tijdens ons onderzoek over Kanne tijdens de Eerste Wereldoorlog hebben wij aandacht besteed aan Cornelis Schepers. Toen schreven wij het volgende over Cornelis.

Joseph Corneille Schepers, °Kanne 25-9-1887, + Sint-Pieter 28-9-1962, zoon van Hendrik Schepers en Marie Gilson. Hij is al vóór de oorlog, op 27 juni 1913, getrouwd met Maria Christina Hubertina Rosier van Sint-Pieter. Daar ging hij ook wonen, eerst aan de Hoge, later aan de Lage Kanaaldijk en daarna aan de Ursulinnenweg.

In 1907 werd hij uitgeloot. Hij nam vrijwillig dienst op 28 april 1908 en bleef tot 1910 bij het leger. Dan heeft hij toch opnieuw getekend voor 4 jaar.  Tot zijn huwelijk woonde hij in de Bovenstraat in Kanne. Hij is opgeroepen op 1 augustus 1914 en in dienst gebleven tot 31 januari 1919. Hij was klaroenblazer bij het 3e reg. 9e bataljon Genie. Hij heeft schade aan zijn ogen opgelopen door het gebruik van mosterdgas door de Duitsers. Tijdens zijn dienst deed hij niet altijd wat moest en kreeg 8 dagen cachot en 14 dagen politiekamer. Op 23 november 1918 werd hij op de dagorder vermeld, wat betekent dat hij een uitstekend soldaat was. Op 9 augustus 1919 ging hij met onbepaald verlof.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog probeerde hij de rekening met de Duitsers te vereffenen. Dat deed hij door te helpen bij de diefstal van springstoffen uit het ENCI-depot.

Hij kreeg de Medaille van de IJzer, de herinnerings- en overwinningsmedaille en het Oorlogskruis (zeer goede soldaat die zich gedurende lange tijd moedig heeft gedragen aan het front).

Joseph Corneille (Cornelis) Schepers
Notitie in militair dossier
Medailles van soldaat Joseph Corneille Schepers
Cornelis Schepers (66 jaar) in 1953 met vrouw en kleinzoon Perry

3 gedachten over “De “witte brigade” en het springstoffendepot van de ENCI (2)”

  1. Er ontbreekt nog een stukje van het verhaal mbt de diefstal van de springstof.

    Jaren geleden ben ik voor mijn werk op huisbezoek bij iemand in Kanne. In de stoel zat een oude man en die vroeg waar ik vandaan kwam, Ik zei dat ik geboren was op st. Pieter en al snel zei hij dat zijn vriend daar ook woonde. Het bleek mijn opa te zijn. Ook hij was lid geweest van de Brigade en hij heeft mijn opa Cornelis Schepers een geweldige klap gegeven zodat hij met een hoofdwond achterbleef. Tijdens de verhoren door de Duitsers kon mijn opa zeggen dat hij overvallen was en men de springstof gestolen had.
    Dit vond ik een prachtig verhaal en ik zei dat ik nog een keer zou terugkomen om meer te horen. Helaas is de oude man vrij snel na mijn bezoek overleden.
    De man vertelde dit verhaal en nu misschien wel 40 jaar later kom ik op jullie sitedit verhaal weer tegen
    De oude man woonde in Kanne ergens aan de Jeker. Het juiste adres weet ik niet meer maar heet was in ieder geval aan de weg die hert verlengde was van de Mergelweg.

  2. Geweldig verhaal. Als hij als Fransman de gehele 1e wereldoorlog soldaat was geweest zou hij daarna tot in lengte van dagen overal waar hij kwam geëerd worden ( met vaak zelfs ook nog gratis maaltijden in restaurants. Niet voor niks noemden ze daar WO1 en niet WO2 la Grande Guerre. Op zo’n opa mag je idd trots zijn. En dan ook nog dat verhaal van dat enci-dynamiet. Prachtig!

  3. Dit was mijn opa. Prachtig verhaal.
    Ik heb de onderscheidingen die hij destijds kreeg nog steeds.

    Mooie herinneringen heb ik aan hem als vader van mijn moeder.

Reacties zijn gesloten.